Mostrar mensagens com a etiqueta Literatura. Mostrar todas as mensagens
Mostrar mensagens com a etiqueta Literatura. Mostrar todas as mensagens

19.10.09

José Maria de Eça de Queiroz

José Maria de Eça de Queiroz é considerado um dos maiores escritores do realismo e do romantismo. Alguns críticos comparam-no com Dickens, Balzac e Tolstoy. Ele nasceu em 1845. Aos dezasseis anos ele começou a estudar direito na Universidade de Coimbra. Durante os seus estudos ele começou a trabalhar como jornalista. O seu primeiro trabalho foi publicado numa revista chamada Gazeta de Portugal. Quando acabou os seus estudos começou a trabalhar em serviços de consultadoria. Eça viveu quinze anos em Inglaterra trabalhando para o consulado Português. Estes anos foram produtivos para a sua carreira literária. Ele publicou a segunda versão de O Crime de Padre Amaro em 1876 e um romance, O Primo Basílio em 1878, também trabalhou em muitos outros projectos. Isto incluiu as suas primeiras "Cartas de Londres" que foram publicadas no Diário de Notícias, jornal diário de Lisboa e depois disso apareceram num livro formando as Cartas de Inglaterra. Existe uma placa em honra de Eça em Bristol e outra foi inaugurada em Grey Street, Newcastle, em 2001 por um embaixador Português. Eça de Queiroz foi muito crítico em relação ao cristianismo e algum do seu criticismo pode ser encontrado nos seus romances. Ele morreu com 54 anos. Eça de Queiroz publicou mais 20 romances (alguns deles publicados depois da sua morte).


José Maria de Eça de Queiroz is considered to be one of the greatest writers in realism and romanticism. Some critics ranks him with Dickens, Balzac and Tolstoy. He was born in 1845. At age sixteen he went to University of Coimbra to study law. During the studies he started working as journalist. His first work appeared in magazine called Gazeta de Portugal. After studies he started working in a consular serivices. Eça spend fifteen years in England working for Portuguese consular service. These years where most productive in his literary career. He published the second version of O Crime de Padre Amaro in 1876 and novel, O Primo Basílio ("Cousin Basílio") in 1878, as well as working on a number of other projects. These included the first of his "Cartas de Londres" ("Letters from London") which were printed in the Lisbon daily newspaper Diário de Notícias and afterwards appeared in book form as Cartas de Inglaterra. There is a plaque to Eça in Bristol and another was unveiled in Grey Street, Newcastle, in 2001 by the Portuguese ambassador. Eça de Queiroz was very critical towards Christianity and some of his criticism revealed in his novels. He died at age 54. Eça de Queiroz published more than 20 novels ( some of them were published after his death).

José Maria de Eça de Queiroz laikomas vienu iš iškiliausių portugalų realistų ir romanistų. Vieni kritikai lygina jį su tokiais rašytojais kaip Dikensas, Balzakas ar Tolstojus. Eça gimė 1845. Būdamas šešiolikos metų įstojo į Coimbra universitetą ir studijavo teisę. Studijuodamas taip pat dirbo žurnalistu. Pirmas jo kurinys pasirodė žurnale pavadinimu Gazeta de Portugal. Baigęs studijas jis pradėjo dirbti Portugalijos diplomatinėje tarnyboje. Būdamas diplomatu anglijoje Eça ten praleido penkioliką metų. Laikotarpis Anglijoje buvo produktyviausias jo kaip rašytojo karjeroje. Gyvendamas Anglijoje Eça perleido knygą O Crime de Padre Amaro(Tėvo Amaro nusikaltimas) ir išleido O Primo Basílio (Pusbrolis Basilio), taip pat dirbo ir prie kitų literatųrinių projektų, kurie vėliau virto knyga "Cartas de Londres" (Laiškai iš Londono). Bristolyje ir Niukaslyje (kur Eça de Queiroz rezidavo dirbdamas diplomatu) yra atidengtos paminklinės lentos jam atminti. Savo novelėse jis kritikavo krikščionybę nors pats nebuvo ateistas. Per savo gyvenimą jis išleido daugiau nei 20 romanų. Eça de Queiroz mirė būdamas 54.

16.10.09

José Luís Peixoto


José Luís Peixoto (Galveias, Portalegre 4 de setembro de 1974, Portugal), é um escritor e dramaturgo português.
Em 2001, o seu romance “Nenhum Olhar” recebeu o Prémio Literário José Saramago. Está representado em diversas antologias de prosa e de poesia nacionais e estrangeiras.
Em 2005, escreveu as peças de teatro “Anathema” (estreada no Theatre de la Bastille, Paris) e “À Manhã” (estreado no Teatro São Luiz, Lisboa).
Em 2006, publicou o romance “Cemitério de Pianos”.
Em 2007 estreou a peça "Quando o Inverno Chegar", no Teatro São Luiz, em Lisboa.
Os seus romances estão publicados em França, Itália, Bulgária, Turquia, Finlândia, Holanda, Espanha, República Checa, Croácia, Bielo-Rússia, Polónia e Brasil. Estando actualmente em preparação edições no Reino Unido, Hungria e Japão.
O Município de Ponte de Sor criou um prémio literário com o nome de José Luís Peixoto para jovens autores

ARTE POÉTICA

o poema não tem mais que o som do seu sentido,
a letra p não é a primeira letra da palavra poema,
o poema é esculpido de sentidos e essa é a sua forma,
poema não se lê poema, lê-se pão ou flor, lê-se erva
fresca e os teus lábios, lê-se sorriso estendido em mil
árvores ou céu de punhais, ameaça, lê-se medo e procura
de cegos, lê-se mão de criança ou tu, mãe, que dormes
e me fizeste nascer de ti para ser palavras que não
se escrevem, Lê-se país e mar e céu esquecido e
memória, lê-se silêncio, sim tantas vezes, poema lê-se silêncio,
lugar que não se diz e que significa, silêncio do teu
olhar doce de menina, silêncio ao domingo entre as conversas,
silêncio depois de um beijo ou de uma flor desmedida, silêncio
de ti, pai, que morreste em tudo para só existires nesse poema
calado, quem o pode negar?,que escreves sempre e sempre, em
segredo, dentro de mim e dentro de todos os que te sofrem.
o poema não é esta caneta de tinta preta, não é esta voz,
a letra p não é a primeira letra da palavra poema,
o poema é quando eu podia dormir à tarde nas férias
do verão e o sol entrava pela janela, o poema é onde eu
fui feliz e onde eu morri tanto, o poema é quando eu não
conhecia a palavra poema, quando eu não conhecia a
letra p e comia torradas feitas no lume da cozinha do
quintal, o poema é aqui, quando levanto o olhar do papel
e deixo as minhas mãos tocarem-te, quando sei, sem rimas
e sem metáforas, que te amo, o poema será quando as crianças
e os pássaros se rebelarem e, até lá, irá sendo sempre tudo.
o poema sabe, o poema conhece-se e, a si próprio, nunca se chama
poema, a si próprio, nunca se escreve com p, o poema dentro de
si é perfume e é fumo, é um menino que corre num pomar para
abraçar o seu pai, é a exaustão e a liberdade sentida, é tudo
o que quero aprender se o que quero aprender é tudo,
é o teu olhar e o que imagino dele, é solidão e arrependimento,
não são bibliotecas a arder de versos contados porque isso são
bibliotecas a arder de versos contados e não é o poema, não é a
raiz de uma palavra que julgamos conhecer porque só podemos
conhecer o que possuímos e não possuímos nada, não é um
torrão de terra a cantar hinos e a estender muralhas entre
os versos e o mundo, o poema não é a palavra poema
porque a palavra poema é um palavra, o poema é a
carne salgada por dentro, é um olhar perdido na noite sobre
os telhados na hora em que todos dormem, é a última
lembrança de um afogado, é um pesadelo, uma angústia, esperança.
o poema não tem estrofes, tem corpo, o poema não tem versos,
tem sangue, o poema não se escreve com letras, escreve-se
com grãos de areia e beijos, pétalas e momentos, gritos e
incertezas, a letra p não é a primeira letra da palavra poema,
a palavra poema existe para não ser escrita como eu existo
para não ser escrito, para não ser entendido, nem sequer por
mim próprio, ainda que o meu sentido esteja em todos os lugares
onde sou, o poema sou eu, as minhas mãos nos teus cabelos,
o poema é o meu rosto, que não vejo, e que existe porque me
olhas, o poema é o teu rosto, eu, eu não sei escrever a
palavra poema, eu, eu só sei escrever o seu sentido.

José Luís Peixoto (Galveias, Portalegre September 4, 1974, Portugal) is a Portuguese writer and playwrighter.
In 2001, his novel "No Look" won the Literary Prize José Saramago. It is represented in several national and foreign anthologies of prose and poetry.
In 2005, he wrote the plays "Anathema" (premiered at the Theater de la Bastille, Paris) and 'In the Morning "(premiered at the Teatro Sao Luiz, Lisbon).
In 2006 he published the novel 'Cemetery of Pianos'.
In 2007 premiered the play "When the winter comes" at the Teatro Sao Luiz in Lisbon.
His novels are published in France, Italy, Bulgaria, Turkey, Finland, Netherlands, Spain, Czech Republic, Croatia, Belarus, Poland and Brazil. The issues for the United Kingdom, Hungary and Japan are currently under preparation
The municipality of Ponte de Sor created a literary prize named after José Luís Peixoto for young authors.

Poetic Art (by José Luís Peixoto)

The poem has nothing else besides the sound of its meaning,
the letter P is not the first letter of the word poem,
the poem is made of feelings and that's the shape it takes,
the word poem shouldn't be read poem,
one should read it bread or flower, one should read it
a fresh herb and your lips, one should read it a smile
spread in a thousand strands or sky of daggers, or threat,
one should read it fear and the blind one's touch,
one should read it a child's hand or you, mother, who sleep
and made me born, in order to be the words that
nobody writes, one should read it country and the sea
and forgotten skies, and memory, one should read it silence
yes, several times, the word poem should be read silence,
a place that is not mentioned and it's real, silence from
your sweet girl's eyes, silence in conversation on Sundays,
silence right after a kiss, or from a leafless flower,
silence from you, father, who died just in order to be alive
in this silent poem; who would contest you?
You, father, who write this poem forever and ever
in secret into me and into all those who miss you.
The poem is not this pen in black ink, it is not this voice,
the letter P is not the first letter of the word poem,
the poem is the moment when I could sleep till late
on summer's vacation and the sunshine used
to come through the window, the poem is the place
where I used to be happy, the place where I died so many times,
the poem is that moment when I didn't know
neither the word poem nor the letter P and
when I used to eat toast made in the fire in the kitchen
at the back of the house,
the poem is here, it's when I raise my eyes from the paper
and I let my hands touch you, it's when I realize, with no rhymes
and no metaphors, that I love you,
the poem will be a poem when the children
and the birds once rebel and till that day comes
the poem will keep being "forever" and "everything".
The poem knows itself and the poem never calls itself poem,
it never spells its name with the letter P,
its inner is perfume and it's tobacco,
it's a boy who runs in an orchard to hold his dad,
it's exhaustion and the freedom felt,
it's all I want to learn if all I want to learn is everything indeed,
it's the way you look at me and all I can guess from your eyes,
it's loneliness and regret, its inner is not libraries blazing in verses
because this scene is just libraries blazing in verses
and it's not the poem,
it's not the root of a word we believe we know
because we just know what we have and we have nothing at all,
it's not a Franciscan from Torrão singing psalms and building walls
between the verses and the world, the poem is not the word poem
because the word poem is only a word,
the poem is the salt-beef, it's one's eyes watching
the top of the roofs while everybody sleeps at night,
it's the last thought when somebody drowns,
it's a nightmare, it's anguish, it's hope.
The poem has no stanzas, but a body, the poem has no verses,
but blood, the poem is not written in letters, one should write it
in grains of sand and kisses, petals and moments, shouts and
uncertainness, the letter P is not the first letter of the word poem,
the word poem exists not to be written such as I live
not to be written, not to be understood even by myself,
even that my essence is everywhere I am,
I am the poem, it's my hand through your hair,
the poem is my face which I cannot see,
and I know it exists because
you look at me, the poem is your face and
I don't know how to spell the word poem,
I just know how to write about its feelings.

José Luís Peixoto (gimęs 1974 Rugsėjo 4d. Galveias, Portalegre, Portugalijoje)

yra portugalų rašytojas ir scenaristas.
2001m. José novelė „Be žvilgsnio“ laimėjo José Saramago literatūros premiją. Ji yra įtraukta į kelias nacionalines ir užsienio prozos ir poezijos antologijas.
2005m. jis parašė dramas „Anathema“ (premjera pasirodė de la Bastille Teatre, Paryžiuje) ir „Ryte“ (premjera Sao Luiz Teatre, Lisabonoje).
2006m. jis publikavo novelė „Pianinų kapinės“.
2007m. buvo dramos „Kai Ateina Žiema“ premjera Sao Luiz Teatre, Lisabonoje.
Jo novelės yra publikuojamos Prancūzijoje Italijoje, Bulgarijoje, Turkijoje, Suomijoje, Olandijoje, Ispanijoje, Čekijos Respublikoje, Kroatijoje, Baltarusijoje, Lenkijoje ir Brazilijoje. Šiuo metu deramasi ir dėl Didžiosios Britanijos, Vengrijos ir Japonijos.
Ponte de Sor savivaldybė įsteigė literatūros prizą jauniems novelistams, pavadintą José Luís Peixoto vardu.


Poetinis menas

Poema neturi nieko, išskyrus jos reikšmės skambėjimą,
raidė P nėra žodžio poema pirmoji raidė
poema yra sudaryta iš jausmų, ir tai pavidalas, kurį ji įgauna,
žodis poema neturėtų būti skaitomas poema,
ji turėtų būti skaitoma kaip duona ir miltai, ji turėtų būti skaitoma kaip
šviežia žolė ir tavo lūpos, ji turėtų būtu skaitoma kaip šypsena
padalinta į tūkstantį medžių ar dangaus durklų, ar kaip grėsmė,
ji turėtų būti skaitoma kaip baimė ir kaip aklojo prisilietimas,
ji turėtų būti skaitoma, kaip vaiko ranka, arba Tu, mama, kuri miegojai
Ir pagimdei mane, kad būtum žodžiais,
kurių niekas nerašo, ji turėtų būti skaitoma kaip šalis ir jūra
ir pamirštos dangaus platybės ir prisiminimas. Ji turėtų būti skaitoma kaip tyla,
taip, kelis katus, ji turėtų būti skaitoma kaip tyla
vieta, kuri nėra minima, bet yra reali, tyla
iš tavo mielos mergaitės akių, tyla sekmadieniais pokalbyje,
tyla po bučinio, ar iš belapės gėlės,
tyla iš tavo tėvo, kuris mirė, kad būtų gyvas
šioje poemoje; Kas galėtų nuginčyti tave?
Tu, tėve, kuris rašai šią poemą per amžius
paslapčia, manyje, ir visuose, kurių pasiilgai.
poema nėra plunksna juodame rašale, ji nėra šis balsas,
raidė p nėra pirmoji raidė žodžio poema,
poema yra momentas, kai galėdavau miegoti iki pietų per atostogas
vasarą ir saulės šviesa sklisdavo pro mano langą,
poema yra vieta, kurioje būdavau laimingas ir vieta,
kurioje tiek kartų miriau, poema yra laikas,
kai nežinojau nei žodžio poema, nei raidės p,
ir kai valgydavau skrebučius, pagamintus ugnyje, virtuvėje
galiniame kieme, poema yra čia, ji yra kai pakeliu akis nuo popieriaus
ir leidžiu savo rankoms tave liesti, ji yra kai suprantu, be rimų
ir be metaforų, kad tave myliu, poema bus poema, kai vaikai
ir paukščiai sukils, ir kai ta diena ateis, poema bus „visada“ ir „viskas“.
poema žino save pačią ir ji nevadina savęs poema,
ji niekada netaria savo vardo su raide p,
jos vidus yra kvepalai ir tabakas,
tai berniukas kuris bėga vaismedžiu sodu, kad apkabintų tėvą,
tai išsekimas ir pajausta laisvė,
tai viskas ką norėčiau išmokti, jei viskas ką norėčiau išmokti, iš tiesų yra viskas,
tai kaip tu žiūri į mane ir viskas ką galiu atspėti iš tavo akių- tai vienišumas ir gailestis,
jos vidus nėra bibliotekos, liepsnojančios kažkada parašytom versijom
todėl, kad jausmas yra tik bibliotekos, liepsnojančios kažkada parašytom versijom, ir tai nėra poema,
tai nėra šaknis žodžio, kurį galvojam, kad žinom, nes mes galim žinoti
tik tai, ką turim, o mes visiškai nieko neturim, tai ne
Franciskanas iš Torrao dainuojantis psalmes ar statantis sienas
tarp eilėraščių ir pasaulio, poema nėra žodis poema,
nes žodis poema tėra tiktai žodis,
poema yra sūdyta jautiena, tai žmogaus akys stebinčios
namų stogus, kol visi naktį miega,
tai paskutinė mintis kai kažkas nuskęsta,
tai košmaras, tai kančia, tai viltis.
poema neturi posmų, tik kūną, ji neturi eilučių,
ji turi tik kraują, poema nėra parašyta raidėmis, ji turi būti parašyta
smėlio smiltelėmis ir bučiniais, vainiklapiais ir momentais, riksmais ir
neužtikrintumu, raidė p nėra pirmoji žodžio poema raidė,
poema egzistuoja ne tam kad būtų užrašyta, kaip ir aš gyvenu ne tam,
kad būčiau užrašytas, ne tam, kad būčiau suprastas, net savęs pačio,
net jei mano esmė yra visur kur aš esu,
aš esu poema, tai mano ranka tavo plaukuose,
poema yra mano veidas, kurio aš nematau,
ir aš žinau, kad ji egzistuoja,
nes Tu žiūri į mane, poema yra tavo veidas ir
aš nežinau kaip pasakyt paraidžiui žodį poema,
aš tik žinau kaip rašyti apie jos jausmus.


Šaltiniai: http://pt.wikipedia.org/wiki/José_Luís_Peixoto#cite_note-2

http://translate.google.com

http://srjoao.blogspot.com/2007/12/melhor-coisa-que-j-l-peixoto-escreveu.html

Sandra Fliess poem translation to english


15.10.09

José Luís Tavares

José Luís Tavares

A poet José Luís Tavares was born in the island of Santiago, in Cape Verde, but he lives in Portugal. He studied literature and philosophy in Lisbon. The works of José Luís Tavares are ones of the most important in literature. They got a lot of awards.

His first published book “Paradise Deleted by a Thunder” (2003) was awarded the Mario Antonio Poetry 2004 premium, awarded by the Calouste Gulbenkian Foundation for the best work of African author in Portuguese language.

His second book “Agreste Matéria Mundo” (published in 2004) received the most important literary premium of Cape Verde, the Jorge Barbosa Award, from the Association of Cape Verdean writers in 2006.

In 2008, the Brazilian Ministry of Education awarded the José Luís Tavares “Literature for All” premium for the novel “The Secret Acrobats”. In the same year the poet presented his poetic work “Lisbon Blues followed Disharmony”.

Another writer‘s project is the book “City of the Oldest Name”. An album about the Old Town, 15 kilometers west of Praia, which is inscribed in the Unesco World Heritage.

José Luís Tavares also translates the poems of Luís de Camões and Fernando Pessoa from the Portuguese language.

When José Luís Tavares talks about poetry, he says “This is not only an inspiration, a dream or a state of mind, but also skills that develops with practice.” The poet compares the art of writing with the art of painting or sculpting. “Words are my work tools to paint or sculpt my thinking.”

“And the land we gave the name of river
large, by dint of the tumultuous waters
that is a path down to the sea.
/
And so was fulfilled here, our fate
obscure, inextricably woven by lines
with that create a homeland.”
/
And now I nominate you, o lady of melancholy,
with shallow signs of poetry,
because it is alive for the future death
of many fingers, such as that magnificent woman
walking about the sovereign patios of an island
where the brilliance pulsating of beloved old face.

(From the book “City of the Oldest Name”)

José Luís Tavares

O poeta José Luís Tavares nasceu na ilha do Santiago, no Cabo Verde, mas ele vive em Portugal. Ele estudou Literatura e Filosofia em Lisboa. Os trabalhos de José Luís Tavares são do mais importante na literatura. Eles ganharam muitos prémios .

O seu primeiro livro publicado “Paraíso Apagado por um Trovão” (2003) foi premiado com o prémio Mário António de Poesia 2004, atribuído pela Fundação Calouste Gulbenkian ao melhor trabalho de autor africano na língua portuguesa.

O seu segundo livro “Agreste Matéria Mundo” (publicado em 2004) recebeu o prémio literário mais importante do Cabo Verde, o Prémio Jorge Barbosa, da Associação de Escritores Cabo-Verdianos em 2006.

Em 2008, o Ministério da Educação Brasileiro atribuiu a José Luís Tavares o prémio “Literatura para Todos” pelo romance “Os Secretos Acrobatas”. No mesmo ano, o poeta apresentou a sua obra poética "Lisboa Blues seguido de Desarmonia".

Outro projecto do escritor é o livro “Cidade do Mais Antigo Nome”. Um álbum sobre a Cidade Velha, a 15 quilómetros a oeste da Cidade da Praia, que é Património Mundial da UNESCO.

José Luís Tavares também traduz poemas de Luís de Camões e Fernando Pessoa.

Quando José Luís Tavares fala sobre poesia, ele diz “Não se trata apenas de inspiração, sonho ou do estado de espírito, mas também de habilidades que se desenvolve com a prática.” O poeta comparando a arte da escrita com a arte da pintar ou de esculpir. “As palavras são meus instrumentos de trabalho para pintar ou esculpir o meu pensamento.”

“E à terra demos o nome de ribeira
grande, por mor das tumultuosas águas
que por ela descem caminho do mar.
/
E cumpriu-se então, aqui, nossa sina
obscura, tecida pelas inextricáveis linhas
com que se inventa uma pátria.”
/
E se agora te nomeio, ó senhora da melancolia,
com os rasos signos da poesia,
é porque nela vivo para a futura morte
de tantos dedos, tal essa magnificente mulher
voltejando nos soberanos pátios duma ilha
onde pulsa o calado fulgor do antigo amado rosto.

(Do livro “Cidade do Mais Antigo Nome”)

José Luís Tavares

Poetas José Luís Tavares gimė Santjago saloje, Cape Verde (Žaliąjame Kyšulyje), bet gyvena Portugalijoje. Jis studijavo literatūrą ir filosofiją Lisabonoje. José Luís Tavares darbai yra vieni svarbiausių literatūroje. Jie gavo daug apdovanojimų.
Jo pirma publikuota knyga “Rojus, ištrintas griaustinio” (2003), buvo apdovanota Mario Antonio Poezija 2004 premija, įteigta Calouste Gulbenkian Fondo už geriausią afrikiečių kilmės autoriaus darbą portugalų kalba.

Jo antra knyga “Agreste Matéria Mundo” (išleista 2004) gavo svarbiausią Žaliojo Kyšulio literatūrinę premiją, Jorge Barbosa Apdovanojimą, iš Žaliojo Kyšulio rašytojų asociacijos, 2006 metais.

2008 metais Brazilijos Švietimo Ministerija apdovanojo José Luís Tavares “Literatūra Visiems” premija už novelę “Slapti Akrobatai”. Tais pačiais metais poetas pristatė savo poetinį darbą "Lisabonos bliuzas bei disharmonija".

Kitas rašytojo projektas yra knyga “Seniausio Vardo Miestas”. Albumas apie Senąjį Miestą, 15 kilometrų į vakarus nuo Prajos, kuris yra įtrauktas į Unesco Pasaulio Paveldą.

José Luís Tavares taip pat verčia Luís de Camões ir Fernando Pessoa poemas iš portugalų kalbos.

Kai José Luís Tavares kalba apie poeziją, jis sako: “Tai nėra tiktai įkvėpimas, svajonė ar dvasinė būsena, bet taip pat ir įgūdžiai, kurie vystosi su praktika.” Poetas rašymo meną palygina su tapybos ar skulptūros formavimo menu. “Žodžiai yra mano darbo įrankiai, kuriais galiu nutapyti ar formuoti savo mąstymą.”

“Ir žemei davėme mes upės vardą
didelė, dėl audringų vandenų
tai kelias žemyn į jūrą.
/
Ir taip buvo įvykdytas mūsų likimas čia
miglotas, neišpainiojamai linijų suaustas
kuriomis sukuria tėvynę.”
/
Ir aš dabar tave apdovanoju, o ponia melancholija,
sekliais poezijos ženklais,
nes ji yra gyva dėl būsimos mirties
daugybės pirštų, kaip tos didingos moters
vaikštančios po salos valdovų kiemus
kur pulsuoja seno mylimo veido spindesys.

(Iš knygos “Seniausio Vardo Miestas”)

14.10.09

Teolinda Gersão (1940,-)


BIOGRAPHICAL DATA (in English)


Born in Coimbra. She studied Germanics, English and Romance Languages at the Universities of Coimbra, Tuebingen and Berlin. She was a lecturer in Portuguese at the Technical University of Berlin, a member of the teaching staff of the Lisbon Arts Faculty and later professor at the New University of Lisbon, where she taught German Literature and Comparative Literature until 1995. Since then, she has devoted herself entirely to writing. Her work has received some of the most important awards for novels and short stories in Portugal and has been translated in several languages.She visited Mozambique, the capital of which was then Lourenço Marques, the setting for her novel of 1997 A Árvore das Palavras [The Tree of Words].


A BRIEF COMMENTARY ON HER WORK


Teolinda Gersão´s novels deal with contemporary society,even when set in different periods.Some of the main themes in her novels include the complexities of human relationships,the difficulty of communication, love and death,oppression, freedom,identity,resistance,and the process of creation. Another central theme in her work is the concept of time : whether it is the treatment of time in the narrative structure, or the historical time in which her novels take place : the Salazar dictatorship (Paisagem com Mulher e Mar ao Fundo); the twenties ( O Cavalo de Sol), the 19th century ( A Casa da Cabeça de Cavalo), and the fifties and sixties in Portuguese colonial Mozambique ( A Árvore das Palavras). These periods of Portuguese History,while intrinsic to the action of each novel, are approached in a way that transcends time,rendering her work universal.


PRIMARY WORKS (Dom Quixote Publications,Lisbon)


O SILÊNCIO (The Silence) (novel) 1981,4th edition 1995
PAISAGEM COM MULHER E MAR AO FUNDO (Seascape with Woman) (novel) 1982,4th edition 1996
HISTÓRIA DO HOMEM NA GAIOLA E DO PÁSSARO ENCARNADO (The Man in a Cage and the Red Bird) (children´s book) 1982; ( out of print)
OS GUARDA-CHUVAS CINTILANTES (Shimmering Umbrellas) (fictional journal) 1984; 2.nd edition 1997
O CAVALO DE SOL (The Sun Horse) (novel) 1989 Edition Dom Quixote-Planeta 2001
A CASA DA CABEÇA DE CAVALO (The House of the Horse´s Head) (novel) 1995, 2.nd edition 1996 ; Braille edition 1999
A ÁRVORE DAS PALAVRAS (The Tree of Words) (novel) 1997 Special edition with 50 illustrations by Maia ,November 2000 ; 2.nd edition March 2001Edition Dom-Quixote-Círculo de Leitores 2001;Edition Dom Quixote-Visão 2003
OS TECLADOS (The Keyboards) (novella) 1999 ;2.nd edition 2001.Braille edition 2003
OS ANJOS (The Angels) (novella), March 2000 ; 2.nd edition December 2000
HISTÓRIAS DE VER E ANDAR (short-stories) 1.st and 2.nd editions 2002
O MENSAGEIRO E OUTRAS HISTÓRIAS COM ANJOS (The Messenger and Other Stories With Angels (short-stories) 2003.

DADOS BIOGRÁFICOS (in Portuguese)


Teolinda Gersão nasceu em Coimbra, estudou Alemão e Inglês nas Universidades de Coimbra, Tuebingen e Berlim, foi Leitora de Português na Universidade Técnica de Berlim, docente na Faculdade de Letras de Lisboa e posteriormente professora catedrática da Universidade Nova de Lisboa, onde ensinou Literatura Alemã e Literatura Comparada até 1995. A partir dessa data passou a dedicar-se exclusivamente à literatura.
Além da permanência de três anos na Alemanha viveu dois anos em São Paulo, Brasil, (reflexos dessa estada surgem em alguns textos de Os Guarda-Chuvas Cintilantes,1984), e conheceu Moçambique, cuja capital, então Lourenço Marques, é o lugar onde decorre o romance de 1997 A Árvore das Palavras.
Escritora residente na Universidade de Berkeley em Fevereiro e Março de 2004.

BREVE COMENTÁRIO SOBRE A OBRA

Os seus livros retratam aspectos da sociedade contemporânea, mesmo quando a acção é transposta para uma época diferente. A problemática das relações humanas, a dificuldade de comunicar, o amor e a morte, opressão e liberdade, identidade, resistência, criatividade,são alguns dos temas focados. Outro aspecto central é a atenção dada ao tempo : quer se trate do tratamento do tempo na própria estrutura narrativa, quer seja o tempo histórico em que a acção decorre : a ditadura de Salazar em Paisagem com Mulher e Mar ao Fundo, os anos vinte em O Cavalo de Sol, o século XIX em A Casa da Cabeça de Cavalo, os anos cinquenta e sessenta em Lourenço Marques em A Árvore das Palavras. Os factos históricos são todavia encarados numa perspectiva que transcende a sua época e os situa em ligação com a actualidade.


LIVROS PUBLICADOS (Publicações Dom Quixote,Lisboa)
O SILÊNCIO (Romance),1981, 4ª edição 1995
PAISAGEM COM MULHER E MAR AO FUNDO (Romance),1992,4ª edição 1996.
HISTÓRIA DO HOMEM NA GAIOLA E DO PÁSSARO ENCARNADO (literatura infantil),1982 (esgotado)
OS GUARDA-CHUVAS CINTILANTES (Diário Ficcional) 1984,2ªedição 1997
O CAVALO DE SOL (Romance),1989 ; edição Dom Quixote-Planeta 2001
A CASA DA CABEÇA DE CAVALO (Romance),1995,2ª edição 1996 ;
edição em Braille,1999
A ÁRVORE DAS PALAVRAS (Romance),1997
edição especial,com 50 ilustrações de Maia, 2000 ; 2ª edição, 2001
edição Dom Quixote- Círculo de Leitores 2001
edição Dom Quixote-Visão 2003
OS TECLADOS (Narrativa),1999 ,2ªedição 2001;edição em Braille,2003
OS ANJOS (Narrativa) , 1ª e 2ª edição 2000
HISTÓRIAS DE VER E ANDAR (contos) ,1ª e 2ª edição 2002
O MENSAGEIRO E OUTRAS HISTÓRIAS COM ANJOS (contos) 2003

BIOGRAFIJA (in Lithuanian)

Gimė Koimbroje. Ji studijavo vokiečių, anglų ir romanų kalbas Koimbros, Tuebingen ir Berlyno universitetuose. Ji buvo portugalų kalbos dėstytoja Berlyno Technikos universitete, Lisabonos Menų Fakulteto dėstytojų narė ir vėliau profesorė Naujame Lisabonos universitete, kur ji mokė vokiečių literatūrą ir lyginamąją literatūrologiją iki 1995. Nuo tada, paskyrė savo gyvenimą rašymui. Jos darbas gavo kai kuriuos iš svarbiausių apdovanojimų už romanus ir noveles Portugalijoje ir buvo išverstas keliomis kalbomis. Ji aplankė Mozambiką, kurio sostinė buvo Lourenço Markės, miestas iš jos romano 1997 „Arvore das Palavras“ [Žodžių medis].

TRUMPAS JOS DARBO APRAŠYMAS

Teolinda Gersão romanai susiję su šiuolaikine visuomene, net kai parašyti skirtingais periodais. Kai kurios iš svarbiausių temų jos romanuose apima žmogaus santykių, komunikacijos, meilės ir mirties, priespaudos, laisvės, tapatumo, pasipriešinimo, ir sukūrimo proceso sunkumus. Kita pagrindinė tema jos darbe yra laiko sąvoka: ar tai yra laiko gydymas apysakos struktūroje, ar istorinis laikas, per kurį vyksta romanų vyksmas: Salazar diktatūra (Paisagem com Mulher e kovas ao Fundo); trečiasis dešimtmetis (O Cavalo de Sol), 19-asis šimtmetis (Casa da Cabeça de Cavalo), ir šeštasis dešimtmetis ir septintasis dešimtmetis Portugalijos kolonijiniame Mozambike (Arvore das Palavras). Šitie Portugalijos istorijos periodai, kurie būdingi kiekvieno romano vyksmui, yra palyginami su laiko tėkmės pralenkimu.

KŪRINIAI (Dom Quixote Publications,Lisbon)O SILÊNCIO (Tyla) (romanas) 1981, 1995 ketvirtas leidimas


PAISAGEM COM MULHER E MAR AO FUNDO (Moters peizažas) (novel) 1982,4th edition 1996
HISTÓRIA DO HOMEM NA GAIOLA E DO PÁSSARO ENCARNADO (Vyras narve ir raudonas paukštis) (children´s book) 1982; ( out of print)
OS GUARDA-CHUVAS CINTILANTES (Mirgantys skėčiai) (fictional journal) 1984; 2.nd edition 1997
O CAVALO DE SOL (Sūnaus arklys) (novel) 1989 Edition Dom Quixote-Planeta 2001
A CASA DA CABEÇA DE CAVALO (Arklio galvos namas) (novel) 1995, 2.nd edition 1996 ; Braille edition 1999
A ÁRVORE DAS PALAVRAS (Žodžių medis) (novel) 1997 Special edition with 50 illustrations by Maia ,November 2000 ; 2.nd edition March 2001Edition Dom-Quixote-Círculo de Leitores 2001;Edition Dom Quixote-Visão 2003
OS TECLADOS (Klavetūros) (novella) 1999 ;2.nd edition 2001.Braille edition 2003
OS ANJOS (Angelai) (novella), March 2000 ; 2.nd edition December 2000
HISTÓRIAS DE VER E ANDAR (Trumpos istorijos) 1.st and 2.nd editions 2002
O MENSAGEIRO E OUTRAS HISTÓRIAS COM ANJOS (Pasiuntinis ir kitos istorjis su angelais )(short-stories) 2003.

Paulo Coelho


Paulo Coelho


The Brazilian author Paulo Coelho was born in 1947 in the city of Rio de Janeiro. Before dedicating his life completely to literature, he worked as theatre director and actor, lyricist and journalist. Coelho wrote song lyrics for many famous performers in Brazilian music, such as Elis Regina and Rita Lee. Yet his most well known work has been done with Raul Seixas. Together they wrote such successes as Eu nasci há dez mil anos atrás (I was born ten thousand years ago), Gita and Al Capone, amongst other 60 songs. His fascination with the spiritual quest dates back to his hippie days, when he travelled the world learning about secret societies, oriental religions, etc.

In 1982 Coelho published his first book, Hell Archives, which failed to make any kind of impact. In 1985 he contributed to the Practical Manual of Vampirism, although he later tried to take it off the shelves, since he considered it “of bad quality”. In 1986, Paulo Coelho did the pilgrimage to Saint James of Compostella, an experience later to be documented in his book The Pilgrimage .In the following year, Coelho published The Alchemist. Slow initial sales convinced his first publisher to drop the novel, but it went on to become one of the best selling Brazilian books of all time.The Alchemist was one of the most important literary phenomena of the 20th century. It reaches the first place in bestselling lists in 74 countries, and so far has sold 35 million copies. This book also brought the author in 2008 the Guiness World Record for most translated book in the world (67 languages). His work has been translated in 67 languages and edited in more than 150 countries.

Other titles include:

The winner stands alone (2008)

The magician,Fernando Morais (2008)

The witch of Portobello (2006)

Like the flowing river (2006)

The Zahir

(2005)

Eleven minutes (2003)

The devil and Miss Prym (2000)

Veronika decides to die (1998)

The manual of the warrior of light (1997)

Love letter from a prophet (1997)

The fifth mauntain(1996)

By the river Piedra I sat down and wept (1994)

Maktub (1994)

The Valkyries (1992)

O Dom Supremo: The greatest gift (1991)

Brida (1900)

The Alchemist (1988)

The Piligrimage (1987)

Paulo Coelho

O escritor brasileiro Paulo Coelho nasceu em 1947, na cidade do Rio de Janeiro. Antes de dedicar-se inteiramente à literatura, trabalhou como diretor e ator de teatro, compositor e jornalista.Paulo Coelho escreveu letras de música para alguns dos nomes mais famosos da música brasileira, como Elis Regina e Rita Lee. Seu trabalho mais conhecido, porém, foram as parcerias musicais com Raul Seixas, que resultou em sucessos como Eu nasci há dez mil anos atrás, Gita, Al Capone, entre outras 60 composições com o grande mito do rock no Brasil.Seu fascínio pela busca espiritual, que data da épo

ca em que, como hippie, viajava pelo mundo, resultou numa série de experiências em sociedades secretas, religiões orientais, etc.

Em 1982, editou ele mesmo seu primeiro livro, Arquivos do Inferno, que não teve qualquer repercussão. Em 1985, participou do livro O Manual Prático do Vampirismo, que mais tarde mandou recolher, por considerar, segundo suas próprias palavras, ''de má qualidade''. No ano seguinte (1988), publicou O Alquimista, que - apesar do seu lento processo de venda inicial, o que provocou a desistência do seu primeiro editor - se transformaria no livro brasileiro mais vendido em todos os tempos.O Alquimista é um dos mais importantes fenómenos literários do século XX. Chegou ao primeiro lugar da lista dos mais vendidos em 74 países, e vendeu, até ao momento, 35 milhões de exemplares. Este livro rendeu-lhe em 2008 o Prémio Guinness World Record pelo livro mais traduzido no mundo (67 idiomas). O seu trabalho está traduzido em 67 idiomas e editado em mais de 150 países.

Outros títulos incluem:

A Bruxa de Portobello (2007)

Ser como o rio que flui (2006)

O Zahir (2005)

O Gênio e as Rosas (2004)

Onze Minutos (2003)

Histórias para pais, filhos e netos (2001)

O Demônio e a Srta. Prym (2000)

Palavras essenciais (1999)

Veronika decide morrer (1998)

Manual do Guerreiro da Luz (1997)

Cartas de Amor do Profeta (1997)

O Monte Cinco (1996)

Na margem do rio Piedra eu sentei e chorei (1994)

Maktub (1994)

As Valkírias (1992)

O Dom Supremo (1991)

Brida (1990)

O Alquimista (1988)

O Diário de um Mago (1987)


Paulo Coelho


Brazilų autorius Paulo Coelho gimė 1947 mieste Rio de Žaneire. Prieš visškai paskirdamas savo gyvenimą įliteratūrai, jis dirbo kaip teatro vadovas ir aktorius, rašytojas ir žurnalistas. Coelho parašė dainų žodžius daugeliui garsių brazilų atlikėjų, tokių kaip Elis Regina ir Rita Lee. Dar jo žinomiausias darbas buvo padarytas su Raul Seixas. Kartu jie parašė tokį pasisekimą kaip Eu nasci há dez mil anos atrás (aš gimiau prieš dešimt tūkstančių metų), Gita ir Al Capone, tarp kitų 60 dainų. Jo susižavėjimas dvasiniu ieškojimu prasidėjo jo hipio dienoms, kai jis keliavo po pasaulį, mokydamasis, sužinodamas apie slaptas visuomenes, rytietiškas religijas, ir taip toliau.

1982 Coelho išleido savo pirmą knygą, Pragaro Archyvus, kurie nepadarė jokio įpūdžio visuomenei. 1985 jis prisidėjo prie Praktinio Vampyrizmo Vadovo, nors jis vėliau bandė ją išimti iš apyvartos, nes manė, kad šita knyga yra “blogos kokybės”. 1986, Paulo Coelho kelavo į Saint James Compostella, vėliau patirtį perkėlė į knygą „Kelionė“ . Kitais metais, Coelho išleido Alchemiką. Pirmieji lėti pardavimai įtikino jo pirmą leidėją, atsisakyti toliau leisti šį romaną, bet vėliau ši knyga tapo viena iš geriausiai parduodamų visų laikų brazilų knygų. Alchemikas buvo vienas iš svarbiausių 20-ojo šimtmečio literatūrinių fenomenų. Jisai pasiekė pirmą vietą geriausiai parduodančių knygų sąrašuose 74 šalyse, ir ligi šiol jau yra parduota 35 milijonai kopijų. Ši knyga taip pat atnešė autoriui 2008 Guiness Pasaulio rekordą kaip daugiausia kalbų išversta knyga pasaulyje (67 kalbos). Jo kūrinys buvo išverstas į 67 kalbas ir išleistas daugiau kaip 150 šalių.

Kiti kūriniai :

Penktasis kalnas

Prie Piedros upės - ten aš sėdėjau verkdama

Veronika ryžtasi mirti

Demonas ir panelė Prym

Šviesos kario vadovas

Alchemikas

Vienuolika minučių

Zahiras



13.10.09

José Saramago

José Saramago
(português)


José Saramago - é um escritor, jornalista, dramaturgo e poeta português. Foi galardoado com o Nobel de Literatura. Nasceu em 1922, numa família de camponeses, na pequena aldeia de Azinhaga (Ribatejo), a norte de Lisboa. Devido a dificuldades económicas abandonou os estudos secundários e tirou um curso de serralheiro mecânico. Experimentou várias profissões no funcionalismo público, trabalhou doze anos numa editora e depois em jornais, nomeadamente como director-adjunto no Diário de Notícias, um cargo que, entretanto, teve de abandonar em consequência dos acontecimentos políticos em Novembro de 1975. Em 1969 aderiu ao Partido Comunista Português onde, no entanto, sempre teve uma posição crítica. Entre 1975 e 1980 Saramago ganhou a sua vida como tradutor mas, a partir dos êxitos literários da década de 80, tem-se dedicado exclusivamente à escrita. Tornou-se conhecido internacionalmente em 1982 com o blasfemo e humorístico romance de amor "Memorial do Convento", que se passa no Portugal do século XVIII. Desde 1992 vive em Lanzarote, a ilha mais a Nordeste das Canárias. A produção literária de Saramago, num total de cerca de 30 obras, compreende, além da prosa também a poesia, o ensaio e o teatro. Foram-lhe atribuídos, entre outros, os seguintes prémios: Prémio Cidade de Lisboa, 1980; Prémio PEN Club Português, 1983; Prémio da Crítica da Associação Portuguesa de Críticos, 1986; Grande Prémio do Romance e Novela, 1991; Prémio Vida Literária, 1993; Prémio Camões, 1995.
Obra:
„Memorial do Convento“ 1982;
„O evangelho segundo Jesus Cristo“ 1991;
„O Ano da Morte de Ricardo Reis“ 1986;
„Ensaio sobre a Cegueira“ 1995

José Saramago
(english)

José Saramago - is a Nobel-laureate portuguese novelist, playwright and journalist. Was born in 1922 to a family of farmers in the little village of Azinhaga (Ribatejo) north of Lisbon. For financial reasons he abandoned his high-school studies and trained as a mechanic. After trying different jobs in the civil service, he worked for a publishing company for twelve years and then for newspapers, at one time as assistant editor of Diário de Notícias, a position he was forced to leave after the political events in November 1975. In 1969 he joined the then illegal Communist Party, in which however he has always adopted a critical standpoint. Between 1975 and 1980 Saramago supported himself as a translator but since his literary successes in the 1980s he has devoted himself to his own writing. His international breakthrough came in 1982 with the blasphemous and humorous love story "Baltasar and Blimunda", a novel set in 18th century Portugal. Since 1992 he has been living on Lanzarote, the northeastern of the Canaries. Saramago's oeuvre totals 30 works, and comprises not only prose but also poetry, essays and drama. His awards include Prémio Cidade de Lisboa 1980, Prémio PEN Club Português 1983 and 1984, Prémio da Crítica da Associação Portuguesa 1986, Grande Prémio de Romance e Novela 1991, Prémio Vida Literária 1993, Prémio Camões 1995.
Oeuvre:
„Baltasar and Blimunda“ 1987;
„The Gospel According to Jesus Christ“ 1993;
„The Year of the Death of Ricardo Reis“ 1991;
„Blindness” 1997



José Saramago
(lietuviškai)

José Saramagoportugalų rašytojas, novelistas ir žurnalistas, Nobelio literatūros premijos laureatas. Gimė ūkininkų šeimoje 1922 metais, mažame kaimelyje Azinhaga (Ribatejo) į šiaurę nuo Lisabonos. Dėl finansinių priežasčių jis apleido mokslus vidurinėje mokykloje ir kvalifikavosi kaip mechanikas. Po skirtingų darbų bandymų valstybinėse tarnybose, jis dvylika metų dirbo leidykloje, paskui laikraščiuose, vienu metu kaip redaktoriaus Diário de Notícias padėjėjas; darbo vieta, kurią jis buvo priverstas palikti po politinių įvykių 1975 m. lapkritį. 1969 jis prisijungė prie tuo metu neteisėtos Komunistų partijos, kurioje jis visada pasirinkdavo kritišką požiūrį. 1975 - 1980 Saramago išlaikė save kaip vertėjas, bet nuo 1980-jų literatūrinio pasisekimo, jis atsidėjo savo kūrybai. Jo tarptautinis prasilaužimas įvyko 1982-aisiais parašius šventvagišką ir humoristinę meilės istoriją "Baltasaras ir Blimunda", romanas, nusakantis 18-ojo šimtmečio Portugaliją. Nuo 1992 jis gyvena Lanzarote, šiaurės rytų Kanarų saloje. Saramago kūriniai sudaro 30 darbų, ir apima ne tik prozą, bet taip pat ir poeziją, esę ir dramą. Saramago gavo daug apdovanojimų, tarp kurių: Prémio Cidade de Lisboa 1980, Prémio PEN Club Português 1983 and 1984, Prémio da Crítica da Associação Portuguesa 1986, Grande Prémio de Romance e Novela 1991, Prémio Vida Literária 1993, Prémio Camões 1995.
Kūryba:
„Baltazaras ir Blimunda“ 1982;
„Rikardo Rijišo mirties metai“ 1984;
„Evangelija pagal Jėzų Kristų“ 1991;
„Aklumas“ 1995

Literatūra/sources:
http://nobelprize.org/nobel_prizes/literature/laureates/1998/bio-bibl-po.html
http://en.wikipedia.org/wiki/Jos%C3%A9_Saramago
http://www.rasyk.lt/rasytojai/jose-saramago.html
http://vertimas.vdu.lt/twsas/default.twsas

12.10.09

Filipe Faria


FILIPE FARIA

(português)

Filipe Faria, nascido em Lisboa quando decorria o ano de 1982, desde cedo mostrou um carinho especial pela leitura, especialmente no âmbito do Fantástico.

Frequentou a Escola Alemã de Lisboa desde o jardim de infância até completar o 12º ano de escolaridade. O contacto e convívio com aquela cultura de origem germânica, tão diferente da portuguesa, possibilitou a abertura de novos horizontes e impulsionado pelo forte interesse demonstrado pelo período da Idade Média, cultivou assim a paixão pela literatura fantástica. Autores como Margaret Weis, Tracy Hickman, George R. R. Martin e, muito especialmente, J.R.R. Tolkien povoaram e ainda povoam as suas leituras. Em conjunto com estas influências literárias, liberta a sua imaginação em sessões de Dungeons and Dragons até que, aos 16 anos, Filipe Faria resolve partir numa nova aventura, a escrita.

As «Crónicas de Allaryia» assinalam a sua estreia no mundo literário. Uma obra que nasceu de uns esboços de uma aventura, e que lentamente ganharam corpo e forma, evoluíndo para um livro. Em 2001 vence do Prémio Branquinho da Fonseca, atribuído pela Fundação Calouste Gulbenkian e Jornal Expresso. Em 2002 ganha o Prémio Matilde Rosa Araújo - Revelação na Literatura Infantil e Juvenil.

Actualmente, encontra-se a frequentar o curso de Línguas e Literaturas Modernas na Faculdade de Ciências Sociais e Humanas. E tem a saga das «Crónicas de Allaryia» já no final com os seguintes volumes:

A Manopla de Karasthan
Os Filhos do Flagelo
Marés Negras
A Essência da Lâmina
Vagas de Fogo
O Fado da Sombra



FILIPE FARIA

(english)

Filipe Faria, born in 1982 in Lisbon, early showed a special affection for reading, especially in the fantastical literature.

He attended the German School of Lisbon from kindergarten and completed the 12th grade. The contact and familiarity with that culture of Germanic origin, so different from Portuguese, permitted the opening of new horizons and boosted by strong interest in the medieval period, so cultivated a passion for fantasy literature. Authors such as Margaret Weis, Tracy Hickman, George R. R. Martin and, especially, JRR Tolkien populated and still inhabit their readings. In conjunction with these literary influences, free your imagination in sessions of Dungeons and Dragons until, at age 16, Filipe Faria resolves on a new adventure, writing.

The 'Chronicles of Allaryia' indicates its debut in the literary world. A work that was born of a sketch of an adventure, and slowly gained body and form, evolving into a book. In 2001 won the Prix Branquinho da Fonseca, the Calouste Gulbenkian Foundation and the Express. In 2002 won the Golden Matilde Rosa Araújo - Revelation in Children and Youth Literature.
Today is his study of Modern Languages and Literature at the Faculty of Social Sciences and Humanities. And there's the saga of the "Chronicles of Allaryia 'at the end with the following volumes:
The Gauntlet Karasthan
Sons of the Scourge
Black Tide
The Essence of the Blade
Fire Jobs
Fado Shadow









FILIPE FARIA

(lietuviškai)

Filipe Faria gimė 1982 metais Lisabonoje. Nuo pat mažens labai mėgo skaityti, ypatingai fantasinę literatūrą.

Jis mokėsi ir baigė vokiečių mokylą Lisabonoje. Taigi nuo pat vaikystės Filipė turėjo daug bendra su vokiečių kultūra, kuri tokia skirtinga nuo portugalų. Paauglystėje vaikinas buvo labai smalsus. O pastarasis smalsumas išsirutuliojo į aistrą fantastinei literatūrai. Tokie autoriai kaip Margaret Weis, Tracy Hickman, George R. R. Martin ir ypač JRR Tolkien darė nemažą įtaką Filipe Faria. Beskaitydamas tokio tipo literatūrą, Filipe leido savo fantazijai laisvai skleistis. Kai jam suėjo 16 metų, Filipe nusprendė pradėti rašyti pats.

Kronikos „Allaryia“ pažymi Filipės debiutą literatūros pasaulyje. Tai darbas, kuris gimė iš nuotykio eskizo, tačiau žingsnis po žingsnio įgavo „kūną“ ir formą, virto į knygą.

2001 metais Filipė laimėjo Prix Branquinho da Fonseca, Calouste Gulbenkian Foundation ir Express.
2002 metais laimėjo Golden Matilde Rosa Araújo – pripažinimą vaikams ir jaunimui skirtoje literatūroje.

Šiandien Filipė studijuoja moderniąsias kalbas ir literatūrą Socialinių ir humanitarinių mokslų fakultete.

O štai čia Allaryia kronikų saga, susidedanti iš:

The Gauntlet Karasthan Rimbo sūnūs (Sons of the Scourge)
Juodoji banga (Black Tide)
Ašmenų esmė (The Essence of the Blade)
Ugnies darbai (Fire Jobs)
Fado Shadow